Versleutelen met Sophos

september 26, 2009 at 9:39 pm (Privacy, Techniek)

Vanaf nu is het mogelijk om gratis met AES (128-bit of 256-bit) versleutelde bestanden per email te versturen, zonder dat de ontvanger dezelfde software hoeft te hebben. Het is namelijk mogelijk om zelfuitpakkende bestanden te maken met het programma dat Sophos beschikbaar heeft gesteld. Hiermee is een grote drempel voor het gebruik van encryptie overwonnen.

Natuurlijk moet de ontvanger wel het wachtwoord weten waarmee het bestand is te ontsleutelen. Gezond verstand vertelt mij dat ik hiervoor niet de email moet gebruiken (en zeker niet als mijn bestandje in dezelfde mail wordt verzonden). Beter is hiervoor een sms-bericht of telefoontje te gebruiken. Zelfs de ouderwetse snailmail kan hier voldoen – zolang het maar niet per ansichtkaart is, aangezien die qua beveiliging vergelijkbaar is met een emailbericht.

Advertenties

Permalink Geef een reactie

Toon mij uw vrienden en ik vertel wie u bent

september 24, 2009 at 9:01 am (Columns, Privacy)

Studenten (aan de MIT) hebben een programma geschreven dat sociale websites (zoals Facebook) indexeert. Aan de hand van de “vriendenlijst” kan de eigenaar van een account worden getypeerd. Zelfs als je terughoudend bent met het vrijgeven van privacygerelateerde informatie, kan er nog veel over jou worden afgeleid door de vrienden die je hebt. Uitgangspunt bij sociale netwerken is immers dat men zich kan verbinden met gelijkgestemden. Zelfs als je niet bevestigt dat informatie waar of juist is, bestaat de kans dat mensen schadelijke conclusies trekken.

Van iemand die zich omringt met mensen van in de 40, is het niet waarschijnlijk dat hij 18 jaar is. Als dan een groot deel van zijn vrienden actief is in een streng gereformeerde kerkgemeente, zal hij daar waarschijnlijk ook toe behoren. Uit de sociologie is dit fenomeen al lang bekend. Het begrip “soort zoekt soort” wordt trouwens niet alleen negatief uitgelegd, het kan ook positief werken. Linkedin, een zakelijk georiënteerde sociale website richt zich op professionals die zich kunnen formeren in groepen. Uit de koppelingen (links) met anderen is een sociaal patroon te herleiden. In het klein doen we dit elke dag. Als twee personen elkaar op straat ontmoeten, en van de ene persoon weten we dat hij uit een politieke bijeenkomst kwam, dan kun je gevoeglijk aannemen zij gezamelijke interesses hebben.

Het was al bekend dat er privacygerelateerde problemen verbonden zijn aan sociale websites. Men is zich immers niet altijd bewust van de gevolgen op langere termijn van het openbaarmaken van persoonlijke informatie. Door de huidige krachtige zoekmachines, die ook in staat zijn al lang verwijderde gegevens te tonen, is het verleden letterlijk bijna niet te wissen. Het risico van sociale demografie via sociale netwerksites is dat het in groot gebeurt, zonder dat je invloed kunt uitoefenen op het resultaat en dat je niet weet of, hoe en dat het gebeurt. De privacy van de internetter staat op een heel andere manier onder druk, ook al geef je niet zelf je informatie prijs. Dit is strijdig met het concept van privacy dat wij nu hanteren, waarin je vertelt wat je openbaar wilt maken en verzwijgt wat je geheim wilhouden.

Permalink Geef een reactie

Alu-hoedje voor iPhone

september 22, 2009 at 1:34 pm (Techniek)

Je hoort wel vaker dat de straling van mobiele telefoons slecht is voor hersenen. Het zou oorzaak zijn van tumors en andere narigheid. Als je hersenen nog niet gekookt zijn door je telefoon, kun je je laatste beetje brein beschermen met een alu-hoedje voor je iPhone: de Pong. Dit stralingscondoom schermt 60% van de uitgestraalde energie af.

Voor die overige 40% straling is maar één remedie: je telefoon uitzetten!

Permalink Geef een reactie

De printer

september 18, 2009 at 9:02 am (Achtergrond, Columns, Oplossingen)

Lekken is een vak. Goed lekken is meer dan een handvaardigheid, het moet een roeping zijn. Maar je komt ook veel slordigheid tegen, dat moeten dan de beunhazen van het lekken zijn. Kijk maar eens op de printer bij je in de buurt. Tien-tegen-één dat je er iets vind dat er niet had mogen liggen. En wees niet al te verbaasd als je eigen stukken er liggen, dat overkomt ons allemaal wel eens. Natuurlijk kun je op veel meer manieren lekken. Denk eens aan email, weblogs of sociale websites.

Maar die printer, die is wel erg gemakkelijk te gebruiken. Je kunt er ook zoveel smoezen omheen verzinnen: “Ja sorry, de printer deed het niet en toen ging ik maar naar de vergadering”, of, “Ik wist niet dat hij op twee keer afdrukken stond”. De smoezen zijn legio. Verder kun je met de meeste moderne printers (MFP’s of multi functional printers, in jargon) scannen, faxen en emailen. Vooral dat emailen is interessant. Een organisatie die zijn informatiebeveiliging op orde heeft staat alleen mailen naar een intern emailadres toe. Dat houd je als lekker niet tegen om daarna je gescande documentje door te sturen naar de pers (of, iets minder spectaculair, naar je gmail account).

Stel nu dat je tot die 80% medewerkers hoort die vindt dat je niet hoort te lekken. Dan moet je toch wat maatregelen treffen om te voorkomen dat jouw informatie op plaatsen komt waar je dat niet wilt hebben. Je kunt dat zelf eenvoudig regelen. Bijvoorbeeld door gebruik te maken van beveiligd printen. Dan stel je op je werkplek een pincode in en stuur je je stukken naar de printer. Bij de printer type je dezelfde pincode weer in en voila! je afdrukken komen er op jouw commando meteen uit. Als je eens een misdruk produceert dan laat je die natuurlijk niet slingeren. De papierversnipperaar staat er niet voor niets.

Permalink Geef een reactie